Lettergrootte   A A A

Frans Luiten smm

in memoriam

Op 25 januari 2019 overleed in Schimmert

Frans Luiten

montfortaan

Franciscus, Maria, Wilhelmus Luiten wordt op 22 februari 1944 geboren in Nuth. Hij komt in 1956 naar Schimmert en legt op 8 september 1964 in Meerssen zijn eerste geloften af. Na zijn opleiding in Oirschot wordt hij priester gewijd op 17 mei 1970 in Hoensbroek door mgr. L. van Kessel, bisschop van Sintang en montfortaan.

Na een pastoraal jaar in Tilburg krijgt Frans in 1971 zijn benoeming voor Indonesië. Hij werkt er in Sejiram, Benua Martinus, Sintang en Bika. In 1994 keert Frans terug en wordt aalmoezenier voor de Luchtmacht, gestationeerd bij Afcent in Brunssum. Vanaf 2000 tot 2009 wordt hij pastor in het Academisch Ziekenhuis Maastricht. Daarna gaat hij met emeritaat en assisteert in Schimmert e.o. Hij wordt gediagnosticeerd met Parkinson en dat maakt zijn laatste jaren moeilijker. Op 25 januari 2019 overlijdt Frans op zijn kamer in Schimmert.

Als kind is het Frans al duidelijk dat hij missionaris wil worden. Zijn jovialiteit en sportiviteit komen hem hierbij goed van pas. Hij is zeer content als hij in 1971 naar Borneo in Indonesië kan vertrekken. Om zijn parochianen te bezoeken is hij meestal te voet onderweg van kampong naar kampong. Een dienstreis die 2 ä 3 weken duurt en wat betekent: 160 km lopen over bospaadjes, door rivieren en moerassen. Dat vraagt veel van zijn lichamelijke conditie. Enkele malen is hij vervroegd naar Nederland moeten terugkeren om weer op krachten te komen.

Na 23 jaar sluit hij zijn werk op Borneo af om hier nog te kunnen aarden. En ‘t lukt, vooral als hij het aanbod krijgt om aalmoezenier bij de Luchtmacht te worden. Dat worden 5 prachtige jaren. Hij verzorgt kerkdiensten en is een luisterend oor voor de militairen die hun besognes bij de ‘aal’ kwijt kunnen.  Frans is ook een periode gestationeerd geweest op een basis in Noord-Italië i.v.m. de situatie op de Balkan. Als Frans als majoor bij de Luchtmacht met pensioen gaat, komt al vlug het verzoek om te gaan werken in het AZM in Maastricht. Meer dan 10 jaar is hij met hart en ziel ziekenhuispastor. Zijn inzet, bewogenheid en pastorale nabijheid wordt ten zeerste gewaardeerd. Dat blijkt ook als hij met een symposium over geestelijke verzorging afscheid neemt. Frans gaat met emeritaat, maar voor het ziekenhuis blijft hij nog lang oproepbaar. Daarnaast assisteert hij in de parochie van Schimmert en Genhout en menig klooster. Ontspanning vindt Frans in het maken van wandel- en fietstochten. Het leiden van pelgrimstochten in Israël mogen ook hieronder gerekend worden.

Vanaf zijn terugkeer uit Indonesië vindt Frans een thuis in het gezin v/d Brekel. Zorg, aandacht en vooral een warme belangstelling voor al wat doet vindt hij bij zijn familie, confraters, maar in het bijzonder bij Nenette v/d Brekel. Na verloop van een aantal jaren gaat Frans wonen in onze communiteit van Schimmert. Ook daar voelt hij zich thuis en gerespecteerd. Een fijne confrater die zich inzet voor de communiteit zoveel als hij kan.

Die inzet wordt echter minder als de Parkinson-ziekte hem al meer in de greep krijgt. Eerder heeft hij afscheid moeten nemen van wandelen en fietsen. Met hulpmiddelen kan hij enigszins mobiel blijven; staande in meerdere opzichten blijft hij door het hartelijk meeleven van zijn familie, talrijke vrienden en zijn confraters met de medewerkenden van de communiteit.

Frans is zich bewust van de voortschrijdende ziekte, praat erover in alle openheid en ziet zelf maar al te duidelijk dat het bergafwaarts gaat. Ons aller bewondering hoe hij dit alles zo heeft kunnen dragen.   Zijn heengaan uit dit leven is toch nog onverwacht gekomen. Achteraf zeggen wij dat Frans zelf al wel bezig was om zich voor te bereiden op de dood.

Wij kijken terug op zijn leven te midden van ons. Frans, een hartelijk meelevende broer, zwager, oom, vriend. Iemand bij wie je altijd welkom was. Frans, een fijne huisgenoot die tot het laatste toe dienstbaar bleef voor de gemeenschap. Frans, een betrokken confrater die heeft geleefd vanuit en met het Evangelie.

Frans, dank voor alles. A Dieu.

Peter Denneman smm

provinciaal overste