Lettergrootte   A A A

Harrie Stoffelen

Op 23 december 2018 overleed in Heerlen

Harrie Stoffelen

montfortaan

Henricus Gerardus Maria Stoffelen wordt geboren op 5 februari 1947 in Milsbeek. Hij komt in 1960 naar de vakschool in Bunde om timmerman te worden. Op 19 maart 1966 legt Harrie zijn eerste geloften af in Vroenhof. De missie lokt, maar er ligt veel werk voor Harrie in Oirschot. Uiteindelijk vertrekt hij naar Nantipwili in 1969. Hij werkt er in de zagerij, in de Montfort-garage in Limbe en is er overste en raadslid. In 1999 woont en werkt hij in de garage in Limbe. In 2014 keert Harrie om gezondheidsredenen terug naar Nederland, eerst in Vroenhof en vanaf 2015 in Schimmert. Na een lang ziekbed is hij overleden in de Plataan in Heerlen.

 Harrie is voor Malawianen en confraters wat broeder Mathurin voor Montfort was. Mathurin stond Montfort bij vooral voor geestelijk vlak. Harrie op materieel vlak. De eerste jaren in de missie is hij nog echt timmerman en helpt bij de bouw van kerken, scholen en klinieken. Maar al heel snel worden de spijkers ingeruild tegen bougies. Na de dood van broeder Herman Derks neemt hij de Montfort Garage over en bouwt die verder uit. Het is meer dan een garage. Het wordt door zijn nuchtere kijk op zaken ook een plek waar mensen hun problemen met Harrie bespreken en samen tot een oplossing probeeren te komen.

 Dienstbaarheid is het woord dat het leven van Harrie tekent. Dienstbaar naar de confraters, broeders van Maastricht, zusters van Amersfoort en al die anderen die zich inzetten voor het welzijn van de Malawianen. Het is Harrie die garant staat voor het inklaren van auto’s uit Zuid-Afrika en het onderhoud daarvan. Hij is het ook die in die jaren meer dan 100 containers vanuit Nederland ingeklaart en voor de distributie van de goederen zorgt.  Een harde werker is Harrie. Iemand op wie je altijd een beroep kan doen, al had je mankementen aan je auto in de nacht of ergens ver weg in de bush. Bij zijn 25-jarig professiefeest zegt de toenmalige overste terecht: ‘Harrie is niet een man van de rozenkransjes, wel de man die altijd klaarstond voor zijn medemens’.

 De broodnodige ontspanning vindt Harrie in de natuur. Graag gaat hij met of zonder gasten uit Nederland naar het Lake Malawi of op safari. Er zal bijna geen dier in Malawi zijn dat niet is opgemerkt door de lens van zijn fototoestel! De grootsheid en de overweldigende kleurenpracht van de natuur doet hem verstillen. Daarom zou Harrie ook het liefst zijn laatste jaren  in Liwonde Wildpark hebben willen doorbrengen. Maar vanwege de afgelegenheid en zijn broze gezondheid wordt hem dat afgeraden.

 Het is 2014, wanneer Harrie terugkeert naar Nederland. Eerst in de communiteit van Vroenhof, na een jaar verhuist hij naar die van Schimmert. Hier komt hij tot rust, blijft zichzelf, wat wil zeggen dat hij graag zijn eigen weg gaat zonder minder dienstbaar te zijn naar zijn huisgenoten. Ook hier mag men op hem rekenen en profiteren van zijn liefde voor het koken.

Hier viert hij ook zijn gouden professiefeest, heel ongebruikelijk voor hem maar dit keer gekleed in albe op het priesterkoor.

 Het wordt wel al duidelijker dat de gezondheid van Harrie steeds verder achteruit gaat doordat zijn longen het al meer laten afweten.  Verschillende ziekenhuisopname brengen ternauwernood verbetering, ook niet zijn verblijf in het revalidatiecentrum. Wegens zuurstofgebrek wordt het ook steeds moeilijker om met hem te communiceren, al stelt hij ieder bezoek zeer op prijs. In de laatste week voor Kerstmis verergert zijn toestand. In nacht van zaterdag op zondag sterft hij.

 Harrie, we zijn je dankbaar voor je inzet, meeleven, vooral dienstbaarheid naar ons, zijn familie en medebroeders. Dat de liefde en de adem van God jou mogen omringen en verder doen leven. A Dieu.

 Op zaterdag 29 december 2018 om 14.00 uur nemen we afscheid van Harrie in de St. Remigiuskerk in Schimmert. Na de viering begraven we hem op ons kloosterkerkhof, Op de Bies te Schimmert.

 Namens familie Stoffelen en confraters,

Peter J. Denneman smm

provinciaal overste