Lettergrootte   A A A

Jan Leistra

Op 12 december 2018 overleed in Schimmert

Jan Leistra

montfortaan 

Jan Gerardus Leistra wordt op 4 juni 1929 geboren in Hoensbroek. Hij komt in 1941 naar het kleinseminarie en legt op 8 september 1950 zijn eerste geloften af. Aan het eind van het grootseminarie wordt hij priester gewijd op 11 maart 1956. Hij is bestemd voor de opleiding in  Fatima, Portugal en blijft er 52 jaar! Hij is er leraar, prefect, overste en econoom. De meeste tijd in Fatima, maar ook in Junqueira, Loures en Lissabon. In 2008 keert Jan terug naar Nederland en vindt een thuis in de communiteit van Schimmert, waar hij na een kort ziekbed overlijdt.

Jan kennen we als een rasverteller, ook als iemand met een vlotte pen. Bij gelegenheid van zijn gouden professiefeest heeft hij zijn levensverhaal op schrift gesteld. Hieruit enkele citaten.

‘Mijn loopbaan als montfortaan is begonnen op de dag van mijn geboorte. Deze vond plaats in de Montfortstraat, in de parochie toevertrouwd aan montfortanen. Uit deze straat zijn heel wat montfortanen voortgekomen. Zo vlug je kon lezen kreeg je van meester Heggen op je verjaardag het Gouden Boek, zodat je al van kindsbeen af vertrouwd raakte met de montfortaanse spiritualiteit. Als jonge welp trok je één keer per jaar te voet naar de Apostolische School Ste Marie te Schimmert. De glunderende pater die ons daar opwachtte, voorzag ons ruimschoots van boerenvla en limonade. Toen ik daar als student arriveerde, was ik er meteen thuis.

Hetzelfde kan ik niet zeggen van het noviciaat in Meerssen. Maar met Gods genade haalden we tóch de 8e september 1950, dag van de eerste geloften.

In Oirschot begon mijn leven als religieus, en met grote dankbaarheid kijk ik op die jaren terug. Een pracht communiteit, zowel menselijk als religieus. De bekroning van heel deze voorbereiding was de priesterwijding.’

Een paar maanden later vertrekt Jan naar Portugal, naar het montfortaans seminarie dat daar pas is gestart. Van die ruim 50 jaar Portugal doet hij ook verslag. Zo schrijft hij o.a.:

‘Het is werkelijk prachtig om als jonge missionaris iets nieuws te beginnen. Het valt je dan wel op dat je van alles moet aanpakken waarvoor je geen opleiding hebt gehad, maar dat is dan een extra uitdaging: “moi, je prie, et l’Esprit souffle”. Ik ben nog uit de tijd dat de overste uitmaakte of het regende.’

‘De communiteit bestond uit confraters met een uitgesproken karakter. Af en toe sloegen de vonken ervan af, maar het kwam altijd weer goed, en men werkte zeer hard onder armoedige omstandigheden, want al het geld ging in de afbouw van het seminarie zitten. De communiteit heeft een zeer gunstige stempel gedrukt op de rest van mijn kloosterleven.’

‘Toen ik hier kwam was het overgrote deel van de Portugese bevolking straatarm. Ik heb geleerd dat de armen in hun ellende met anderen weten te delen. Ze bezaten echt de kunst om het leven met héél weinig te versieren. Ik heb veel van hen geleerd, ook als religieus.’

Zo blikt Jan dankbaar terug op zijn rijke leven in Portugal. Diezelfde dankbaarheid laat hij ook meerdere male blijken over de jaren binnen de communiteit van Schimmert. Daar voelt hij zich thuis, is dienstbaar naar de ander, belangstellend en hartelijk. Jan is even gehecht aan zijn confraters als aan zijn familie. Dat laatste blijkt wel als Lies en Mien vertellen van hun talrijke bezoeken aan Jan in Portugal. Jan de gastheer die hen laat kennismaken met zijn dierbaar land en met zijn vrienden.

Die gehechtheid en voor elkaar instaan blijkt in het bijzonder als zij hun oudste broer bijstaan in de laatste periode in zijn leven. Want toch nog onverwacht krijgt Jan te horen dat zijn ziekte niet te genezen is. Heel wonderlijk hoe Jan daarmee omgaat. Zijn diep godsvertrouwen en zich geborgen weten bij Maria maakt het hem mogelijk zich over te geven. De liefdevolle zorg van zijn confraters, de medewerksters en vooral zijn zussen hebben hem gedragen tot zijn heengaan uit dit leven.

Wij nemen afscheid van Jan, onze dierbare confrater, meelevende huisgenoot, lieve en attente broer en oom.

Jan, we vertrouwen je toe aan jouw en onze God. Dank om wie je was en voor ons hebt gedaan. A Dieu.

Peter Denneman smm

provinciaal overste