Page 100 - geschiedenis
P. 100

86 SMM in Indonesië 1939-2005
Bovendien heeft de zending buiten de Iban-landen geen grote aaneen- gesloten gebieden kunnen bezetten. Zodra de Dajak bevolking tot een iets ho- gere graad van ontwikkeling komt, houdt het animisme geen stand, zodat hele dorpen katholiek worden.
Als in de naaste toekomst het tekort aan goede catechisten kan opgelost worden, zal dit een grote stap vooruit zijn op de weg van een talrijkere bekering. De vooroorlogse volledig opgeleide catechisten zijn op dit moment allen regeringsambtenaar geworden.
Pater L'Ortye schrijft ook het volgende in zijn kapittelrapport:
"Een andere factor die door de missie ernstig onder ogen genomen moet worden is dat het de bedoeling van de regering is om Javanen en masse naar Borneo te doen emigreren. Dit zou voor de missie heel andere aspecten bieden. Plannen bestaan om jaarlijks 10.000 Javanen naar Borneo over te planten. Doch ook zonder die mogelijke Javanenkolonies bestaat er gegronde hoop dat we in een afzienbare tijd 50.000 katholieken op onze Prefectuur zullen hebben, als er voldoende personeel en middelen zijn."
Pater superior laat vervolgens nog enkele duidelijke wensen horen:
"Op de allereerste plaats meer mensen. Zo juist een brief van Mgr ontvangen, waarin hij schrijft dat P. Collijn het volgend jaar op verlof moet en P. Dijker naar Putussibau omdat P. Reijnders nogal sukkelt en het werk alleen onmogelijk af kan. Met mensen die er aan ten onder gaan omdat ze alleen zitten of die afknakken omdat ze overwerkt zijn, is noch de missie noch de congregatie gebaat. In 1946 zijn tien missionarissen naar Borneo gekomen, die moeten stilaan beginnen op verlof te komen; er moesten minstens elk jaar drie kunnen komen, dan zijn de laatsten pas aan de beurt in 1956, na 10 jaar terwijl de Congo elke vijf jaar op verlof komt. We zouden in ieder geval dit jaar drie paters moeten bij krijgen en binnenkort een broeder.
Een ander punt dat de missies ten zeerste zouden ten goede komen is als onze missieprocuur meer doelmatig was ingericht met voldoende personeel. Ik denk b.v. aan centrale inkoop voor Borneo geschenkzendingen die zo'n massa invoerrechten uitsparen. Zou het niet meer overeenkomstig de intentie van de gever zijn en een eind maken aan de ontevredenheid van de missionarissen, wanneer althans 'n gedeelte van de gelden, opgehaald door film, tentoon- stellingen, missieblaadjes, missiekalenders ook werkelijk in de missie terecht kwam. Ik ben niet blind voor de noden van de provincie, doch als we aan de grote noden van de missie denken, het betrekkelijk gebrek dat veel missio- narissen moeten lijden en dan spreken we nog niet van het gemis van alle comfort, zouden we in deze iets milder gestemd zijn.
Voor Borneo ware het te wensen dat van Meerssen (provincialaat) uit wat meer rekening werd gehouden met de moeilijke postverbindingen vooral met sommige posten. Als ik me niet vergis waren verleden jaar de communicanda in maart nog niet in Sedjiram. Voor de toekomst: enkele paters met speciale opleiding b.v. in kerkelijk recht, in Indische rechten, nog één in de Chinese taal".


































































































   98   99   100   101   102