Page 116 - geschiedenis
P. 116

102 SMM in Indonesië 1939-2005
"Na de kwestie van de Borneo Missie te hebben onderzocht, en de mening gevraagd te hebben van de provinciale raad en enkele wijze confraters, zijn we bereid de verantwoording van deze missie op ons te nemen. We wachten nu op uw reactie. Voor ons betekent deze verantwoordelijkheid een mooie gelegenheid om de goede geest te doen groeien in onze provincie.
Indien mogelijk willen we als eerste stap een behoorlijk aantal missio- narissen naar Borneo zenden, door drie van onze pas aangekomen missio- narissen in Zomba, Malawi, terug te halen. Zij zijn nog maar pas daar en nog niet geworteld, het zal daarom voor hen niet al te moeilijk zijn om van de ene missie naar de andere te verhuizen. Maar om de montfortaanse bisschop van Zomba, Mgr. Hardmann, niet al te zeer teleur te stellen, zou het niet mogelijk zijn het verlies aan personeel daar op te lossen door bijvoorbeeld 3 Italiaanse Montfortanen van het bisdom Blantyre naar het bisdom Zomba te verhuizen en vervolgens 3 Nederlandse Montfortanen die nu op Borneo werken te verhuizen naar Blantyre? Op deze manier zou, wat personeel betreft, de missie in Zomba geen verandering ondergaan. De drie confraters die van Zomba komen samen met twee nog jonge confraters vormen dan de eerste groep die missie Borneo zullen versterken.
Deze brief is het begin van de overdracht van de Borneo Missie van de Neder- landse Provincie naar de Amerikaanse provincie. Het zal een grote verandering teweegbrengen voor de groep montfortaanse missionarissen op Borneo.
Bewust van het feit dat er geen jonge Nederlanders meer naar Indonesië konden gaan, gaf de provinciale raad van Nederland haar instemming, maar vroeg wel, dat alvorens deze overdracht een feit zou worden, iemand van de generale raad het diocees Sintang zou bezoeken om de overgang goed te begeleiden. Pater generaal steunde dit Nederlandse voorstel en beloofde na zijn bezoek aan Afrika naar Indonesië te gaan.
De Papoea kwestie en de afwijzing van een in-reis visum
De relatie Indonesië-Nederland was in een moeilijk vaarwater gekomen van- wege de kwestie Westelijk Nieuw Guinea, ook wel Papoea genaamd. De vredesconferentie die werd gehouden om deze kwestie op te lossen leverde niets op, integendeel Indonesië koos er voor om met harde hand het eiland van Nederland op te eisen. Personen met een Nederlands paspoort kregen geen in- reisvisum meer, en de Nederlandse bedrijven in Indonesië werden genatio- naliseerd. Dit alles had tot gevolg dat de aanwezige Nederlanders in grote getale Indonesië verlieten. Alleen de missionarissen kozen ervoor om in Indonesië te blijven. In deze situatie is het begrijpelijk dat iedereen blij was met het aanbod van de Amerikaanse Montfortanen.


































































































   114   115   116   117   118