Page 127 - geschiedenis
P. 127

Hoofdstuk 3. Amerikaanse SMM en Regio Indonesië 1959-1973 113
Nederland. Een geweldige teleurstelling! Het plan dat twee missionarissen zouden gaan werken in een gebied met meer dan 100 Dajak-dorpjes viel in duigen. De meeste dorpjes (kampong geheten) bestonden uit zo'n 10 tot 50 gezinnen, allen wonend in één lang huis. Het leven in zo'n kampong was armoedig en zeer eenvoudig. De manier van leven, hun gebruiken, zeden en gewoonten, werden geregeld door hun op animisme steunende adatregels.
Joep van Lier was na zijn aankomst maar een korte tijd in Sintang, hij werd na de vergadering door zijn confraters meteen meegenomen naar Sedji- ram, de oudste parochie van het bisdom. De parochianen en vooral de aanwe- zige montfortanen waren blij met zijn komst, vooral omdat de Amerikaanse confrater, pater Bill Bennison, op het punt stond op vakantie te gaan. Toch nam Bill ruim de tijd om Joep in te werken, hij ging met hem een groot gedeelte van de kampongs bezoeken en stelde Joep voor aan de bewoners. Als jongste pater was Joep de aangewezen man om aandacht te besteden aan de jeugd. Op allerlei manieren bracht hij hen bij elkaar. De advent en de kersttijd was daarvoor heel geschikt. Samen met de jongelui bereidde hij een attractie voor die met kerstmis opgevoerd zou worden. Met zijn bekend enthousiasme besteedde hij zijn krachten aan dit project. Kerstmis kwam in zicht, maar helaas verliep de uitvoering niet naar Joep's wens. Integendeel! Toen op kerstdag na het lof het moment kwam voor de jongelui om op te treden, verscheen er niemand. Hoe is zo iets mogelijk, vroeg Joep zich af? Een oude pater door ervaring wijs geworden zei: "Zo zijn de jongelui in Sedjiram!"! Een missionaris leert door ervaring!
Op 15 februari 1967 vertrok Joep met frisse moed met zijn buitenboord-boot over de Seberuang-rivier naar het stadje Semitau, een statie van Sedjiram. Nauwelijks 2 uur na zijn vertrek komt iemand naar de pastorie met de bood- schap: "Joep heeft motorpech en vraagt hulp". Joep gebruikte een plastic boot. Vanwege het lage water was het geen kleinigheid om met een dergelijk bootje stroomopwaarts te peddelen. Terug in Sedjiram vertrok Joep opnieuw naar Semitau, deze keer te voet.
Provinciaal Jos Hermans op visitatie in Sintang
De Amerikaanse provincie had intussen laten doorschemeren dat zij niet meer in staat was om de terugkerende missionarissen te vervangen. Van de 8 Ameri- kaanse montfortanen waren er nog maar 3 paters en 1 broeder over. De over- name van regio Indonesië door de Amerikanen had niet gebracht wat het diocees Sintang had gehoopt. Er moest een oplossing gezocht worden voor dit


































































































   125   126   127   128   129