Page 129 - geschiedenis
P. 129

Hoofdstuk 3. Amerikaanse SMM en Regio Indonesië 1959-1973 115
Nederlanders een anti-stemming ontstond, vooral ook omdat enkele Ameri- kaanse missionarissen niet samen wilden wonen met de Nederlandse missio- narissen. Het verschil van taal, methode en andere verschillen waren de oorzaak dat enkele Amerikanen alleen wilden samenwerken en samenwonen met Ame- rikaanse confraters. Dit had weer tot gevolg dat de Amerikaanse provinciale raad erop aandrong om zo snel mogelijk aan de Amerikanen een eigen statie toe te kennen.
Na enige tijd kwam het zelfs zover dat de Amerikaanse provinciale raad met het voorstel kwam om zich terug te trekken uit het diocees Sintang en de verantwoordelijkheid voor dit gebied terug te geven aan de Nederlandse Provincie met onder andere als reden dat de politieke situatie was veranderd.
De bovengenoemde punten werden uitgebreid besproken met de visitator, zodat men na vele gesprekken tot de volgende conclusies kwam: Er moet voorkomen worden, dat de teruggave van missie Sintang door de USA aan de Nederlandse provincie een feit wordt. Een zeer voorname reden hiervoor achtte men de financiële steun, die onontbeerlijk was en wel door de Amerikanen maar niet door de Nederlandse provincie gegeven kon worden. De missionarissen waren van mening dat het voor de USA provincie niet te moeilijk was om die steun te blijven geven, immers juist vanwege de Borneo-missie hielden zij mission appeals en hadden zij daarvan inkomsten. Bovendien konden zij de Borneo missie voorzien van mis-stipendia zonder daar zelf enig nadeel van te onder- vinden. Het zou, aldus de missionarissen, ideaal zijn indien de Amerikanen hun verplichtingen zouden blijven behouden en daarbij ondersteund worden door de toezegging van de Nederlandse provincie, dat deze met personeel zou helpen zoveel zij kon. Over het algemeen was men van mening – indien een definitieve toezegging moeilijk te verkrijgen is – dat men minstens moest proberen een voorlopig contract te verwerven, voor bijvoorbeeld vijf jaar.
Nu stond er in Amerika een keuzekapittel op het programma en de verwezenlijking van bovengenoemde wensen zou veel afhangen van de keuze van de nieuwe provinciaal. Wie wordt de nieuwe provinciaal van Amerika? Mocht Amerika niet volledig instemmen met de verlangens van de Borneo missionarissen, dan zou pater Hermans in ieder geval moeten bewerkstelligen dat Amerika regelmatig misintenties stuurde aan de Borneo missie. Pater Hermans begreep deze wensen en beloofde ze door te geven tijdens zijn ontmoeting met de provinciale raad van Amerika in februari 1968.
Inderdaad lukte het pater Hermans om tijdens die ontmoeting voor drie jaar een contract te maken tussen de Nederlandse en de Amerikaanse provincie. Het hield in dat beide provincies naar vermogen zouden helpen zowel op financieel als op personeel gebied. Beide provincies konden zich vinden in de noodzaak te zorgen voor een aanvulling van personeel gezien het feit dat vele


































































































   127   128   129   130   131