Page 136 - geschiedenis
P. 136

122 SMM in Indonesië 1939-2005
middelen maakt het onmogelijk regelmatig met elkaar te communiceren. Het bisdom Sintang heeft niet alleen een gebrek aan krachten, maar ook aan geld om het pastoraal werk goed te kunnen verrichten. Zelfs de belofte van Amerika en Nederland om te doen wat in hun mogelijkheid ligt, kan dit probleem niet oplossen. Er blijft niets anders over dan zich over te geven aan de Goddelijke Voorzienigheid.
Een ander punt was de vraag van Lam hoe het zit met de status van de regio Sintang. Veel confraters in Indonesië vragen zich af: "Tot welke provin- cie behoren we eigenlijk?" Over de overgang door regio Sintang van de Neder- landse provincie naar de Amerikaanse staat er geschreven: "Vanaf dit moment zijn de montfortanen die in het diocees Sintang werken leden van de Ameri- kaanse provincie". Eerlijk gezegd brengt dit besluit de missionarissen in twijfel. Deze twijfel blijkt uit de woorden van een confrater die zegt: "Wij voelen ons als iemand die tussen twee stoelen zit". De verantwoording van de Amerikaanse provincie hoeft niet te betekenen dat je lid bent van de Amerikaanse provincie. De meeste confraters zijn van Nederlandse afkomst (8 van hen hebben de Indo- nesische nationaliteit, 1 confrater is Indonesiër (Alois Ding) en maar 5 mont- fortanen hebben de Amerikaanse nationaliteit. Hoewel de Nederlandse missio- narissen als lid van de Amerikaanse provincie kiesrecht bezitten en eventueel gekozen kunnen worden voor het Amerikaans provinciaal kapittel, voelen ze zich dichter bij de provincie waar ze hun verlof doorbrengen en waarvan ze de problemen kennen. Vandaar de vraag: "Zijn de confraters van een zekere pro- vincie die in een andere provincie werken verplicht lid te zijn van die provincie? Bestaat er voor een confrater de mogelijkheid om je eigen provincie te kiezen? Of minstens: Is er de mogelijkheid of de gelegenheid voor die confrater om gehoord te worden"?
Het bijzondere Generaal Kapittel van 1969
Na een serieuze voorbereiding werd het speciale algemene kapittel in Rome geopend op 17 februari 1969. Overeenkomstig de besluiten van het kapittel van 1964 was het doel om, uitgaande van het Tweede Vaticaans Concilie, de montfortaanse constituties te reviseren. Het verwerken van de ingebrachte stof, verzameld door de commissies en de opmerkingen van diverse confraters, bleek zoveel tijd te vragen, dat men niet in één sessie van 17 februari tot 2 april 1969 klaar kwam. Twee jaar later volgde een tweede sessie te Rotselaar van 6 tot 29 juli 1971.
De eerste sessie in Rome verliep in een tamelijk gespannen sfeer omdat een deel van de aanwezigen in deze postconciliaire tijd moeite had om


































































































   134   135   136   137   138