Page 166 - geschiedenis
P. 166

152 SMM in Indonesië 1939-2005
moeilijk om de Nederlandse situatie wat begrijpelijker en inzichtelijker te maken, wat niet hetzelfde is als ze door dik en dun verdedigen."
Na het bezoek van pater Somers benoemde de Apostolisch Admi- nistrator Huub Swerts tot vicaris-generaal van het bisdom en pater Servé Hamers, Leo Rutten en Nol Dijker tot zijn raadsheren. Het opvallende was dat allen woonden en werkten in Sintang. Eigenlijk wilde Lam ook iemand uit het Boven-Kapuas gebied benoemen, maar zag daar vanaf omdat de afstanden zo groot waren en de verbindingen zeer moeilijk. Hij wilde raadsheren hebben die hij ieder moment kon oproepen om te vergaderen en te raadplegen. Op dat moment had men nog geen radioverbinding met de parochies buiten Sintang. Pas in mei 1975 werd de radio-telecommunicatie, aangelegd door Jacques Maessen, een feit. Door deze radioverbinding kon iedere parochie tweemaal daags contact opnemen met Sintang en volgens afspraak ook met een andere parochie. Dit radiocontact was een geweldige vooruitgang, hoewel niet altijd zonder storingen, voelden de confraters zich minder geïsoleerd.
Provinciaal kapittel januari/februari 1975
Lam van den Boorn en regionaal Huub Swerts waren de Indonesische afge- vaardigden op het provinciaal kapittel in Oirschot, een kapittel dat twee sessies in beslag nam. De eerste sessie duurde van 2-5 januari 1975. Tijdens deze sessie werden de thema's montfortaanse leefwijze, activiteiten, bestuur en structuur, financiën en vorming, in groepen en pleno besproken en rijp gemaakt om deze thema's tijdens een tweede sessie van 8-11 februari 1975 te concretiseren. Behalve het uitwerken en definiëren van de besproken thema's werd in de tweede sessie, alvorens een nieuw bestuur te kiezen, besloten het provinciaal bestuur uit te breiden van vijf tot zeven leden. Het nieuw gekozen bestuur bestond grotendeels uit leden van het oude bestuur: pater Huub Somers provinciaal, Jo van Osch vicaris, Op 't Veld en Voncken, aangevuld met de verse krachten van Wiel Logister, Jan Beijers en Jos Arets.
Kort samengevat was dit kapittel een basis-kapittel, dat overeenkomstig de tijdgeest niets van boven wilde opleggen en decreteren. Het kapittel heeft geprobeerd uit te werken hetgeen was begonnen aan de basis, gegroeid vanuit de communiteiten en alleenwonenden. De kapittelleden werden na de tweede sessie teruggezonden naar hun regio en communiteit met de opdracht het besprokene door te geven aan de basis, regio's en communiteiten en het daar te concretiseren overeenkomstig hun situatie.
Er moet opgemerkt worden dat de afgevaardigden van de Indonesische regio zonder voorbereiding naar het provinciaal kapittel 1975 waren gekomen,


































































































   164   165   166   167   168