Page 168 - geschiedenis
P. 168

154 SMM in Indonesië 1939-2005
De vele verhuizingen wijzen telkens weer op het feit dat montfortaan- zijn op Borneo betekende bereid zijn, overeenkomstig het motto van Montfort instabiles sumus, waar dan ook te werken. Er werd niet gevraagd of het vervullen van deze bereidheid zwaar of licht was.
Alsof er tengevolge van het vertrek van de zieke confraters nog niet voldoende lege plaatsen waren ontstaan, vertrok onverwacht ook nog Reinold Dijker. Nol had al eens laten doorschemeren dat hij terug wilde naar Nederland. "Mooi geweest", had hij gezegd. Maar ja, hij bleef doorwerken totdat op een zeker moment hij werd gevraagd Bijbel te doceren op de Hogeschool voor Filosofie en Theologie in Bandung, een aanbod waar hij wel oren naar had. Bovendien was dit aanbod een goed alternatief voor zijn gedachte terug te gaan naar Nederland. Na overleg met provinciaal Somers en regionaal Huub Swerts, gaf Mgr. Lam vd Boorn op 18 december 1975 aan Nol toestemming te verhuizen naar Bandung. Hij doceerde er het Oude Testament tot 1979. Daarna is hij teruggekeerd naar Nederland en lid geworden van de montfortaanse communiteit op de H.-Landstichting.
Het Generaal Kapittel van 1 – 26 september 1975
Dit algemeen kapittel heeft niet veel nieuws gebracht. Het beperkte zich tot het bespreken van de thema's, die door het vorige generaal kapittel vastgelegd waren in "Montfortaan Vandaag". De kapittelleden werden gevraagd een antwoord te geven op de kwestie: "Wat is het bijzondere in ons leven en waar is onze plaats in Kerk en Wereld"? Zij gaven bij het beantwoorden van deze vraag uiting van hun verlangens en angsten bij hun leven en werk in deze moderne wereld. De gesprekken waren open en gaven blijk van broederlijkheid en verbondenheid. Men was het met elkaar eens dat iedere provincie moet proberen de grondprinciepen voortkomende uit "Montfortaan Vandaag" met elkaar te delen en te doen groeien.
De sfeer van het kapittel werd verstoord door de plotselinge ziekte en dood van de aanwezige oud-generaal en Nederlander pater Cornelis Heiligers. Een feit dat voor altijd zal verbonden blijven aan dit kapittel. Hij werd naar het ziekenhuis gebracht en stierf daar na enkele dagen verzorgd te zijn op 20 september. Op 23 september werd hij in Rome begraven in aanwezigheid van alle kapittelleden.
Na de begrafenis moest nog een nieuwe generale raad worden gekozen. Algemene overste werd de fransman Michel Gendrot en de assistenten werden de Canadees Irvine Leclerc, de Nederlander Frits Tesser, de Italiaan Gaetano Barbera en de Columbiaan José Aurelio Rozo.


































































































   166   167   168   169   170