Page 189 - geschiedenis
P. 189

Hoofdstuk 5. Naar een zelfstandige Indonesische Kerk 1977 - 1984 175
mogelijkheden voor het geval er nogal wat confraters zouden terugkomen, hetzij afzonderlijk hetzij samen, hetzij geleidelijk, hetzij in dezelfde fase.
In dit verband zou het nu reeds te overwegen zijn of er nog confraters zijn die bereid zijn de Indonesische nationaliteit aan te nemen mits dat mogelijk is en een waarborg dat men er nog een aantal jaren kan blijven werken. Misschien dat dit gewoon een slag in de lucht is, maar in onze bespreking kwam dit als mogelijkheid naar voren. Mocht dat bij jullie overwogen worden, dan blijf ik daar graag van op de hoogte. Onze vraag is ook: moet er iets gepland worden in fasen, uitgaande van de mogelijkheid van individuele terugkeer of van een gezamenlijke en definitieve terugkeer van meerderen in dezelfde fase?
Voorop staat dat wij niet op de tijd willen vooruitlopen. Wij hopen dat alles zal meevallen, dat langs diplomatieke en verstandige wegen voorkomen kan worden wat gevreesd wordt. Het is ook niet de bedoeling dat we de buit al gaan verdelen voordat de beer geschoten is. Wat ons bezig houdt: voorbereid te zijn op wat er misschien gebeuren gaat."
Gelukkig werd het gevreesde geen werkelijkheid. Het overleg tussen de regering met de katholieken en protestanten had succes. Er werd afgesproken dat de regering de verblijfsvergunning zou verlengen van de missionarissen die een aanvraag indienen om Indonesisch staatsburger te worden. Inderdaad, nadat de lijst van de aanvragers was ingediend, werden de verblijfsvergunnin- gen van onze missionarissen verlengd.
Provinciaal Huub Somers en het regionale kapittel
Provinciaal Huub Somers bezocht Indonesiƫ om voor de confraters een retraite te preken en tevens beter zicht te krijgen op de crisis rond de verblijfsvergunning. De retraite werd in Serawai gehouden in de pastorie van Toon Bernard en Nico Schneiders. Hoewel het huis slechts berekend is op 2-3 bewoners waren de twee confraters erin geslaagd er mooie dagen van te maken. De retraite-predikant beschikte over een "eigen kamer", de anderen logeerden in het oude kerkje dat tevens dienst deed als conferentiezaal. Nico Schneiders had een maand te voren zijn been gebroken en daar zat hij nog mee. Bij het schilderen van de nieuwe kerk was hij van een ladder gevallen. Ondanks die handicap heeft hij met behulp van enkele confraters de retraite meegemaakt. De pastorie in Serawai ligt boven op een heuvel en de andere gebouwen iets lager, vandaar dat Nico van de ene lokaliteit naar de andere gedragen moest worden. In totaal waren er 11 confraters aanwezig, waaronder de nestor van de groep, pater Harry L'Ortye, die enkele maanden daarvoor ook een val gemaakt had. Hij was in Sedjiram op weg naar het zusterhuis van een 8 meter hoge loopbrug gevallen, wonder boven wonder zonder enig letsel op te lopen.


































































































   187   188   189   190   191