Page 209 - geschiedenis
P. 209

Hoofdstuk 5. Naar een zelfstandige Indonesische Kerk 1977 - 1984 195
Siudji. Hij was een zelfstandig iemand, die op zijn manier heel toegewijd zijn werk deed. Toen door de komst van de oblaten in Bika er veranderingen aangebracht werden, bleken die de verhouding tussen de pastores en Siudji geen goed te doen. Op zeker moment wilden ze hem zelfs ontslaan. Maar dat kon zomaar niet, want behalve voor Bika zorgde Siudji ook voor de aan- en afvoer van de parochie Benua Martinus en Putussibau. Daarom hadden de oblaten de steun nodig van de montfortanen om meneer Siudji naar huis te sturen. Toen de nieuwe raad zich over deze zaak boog, ontdekte men al snel, dat het niet hun taak was dit probleem op te lossen, maar de taak van het bisdom. Toevalligerwijze stond de bisschop op het punt naar Bika te gaan, een gelegenheid dus om de kwestie Siudji over te dragen aan de bisschop. De bisschop heeft de zaak besproken met desbetreffende personen, waarna uiteindelijk werd besloten dat het bisdom de taak van Siudji zal overnemen. Meneer Siudji trok zich terug en mocht als vergoeding de boot "Marley" meenemen naar zijn geboortestreek Ketungau.
Veel montfortanen hadden na tientallen jaren in het diocees Sintang gewerkt te hebben, reeds de gezegende leeftijd van 60 tot 70 jaar bereikt en niet allen waren nog in staat hun werk voor 100% te doen. De gezondheid van pater Huub Reijnders, de pastoor van parochie Sungai Durian, en die van zijn huisgenoot broeder Stephan van de Berg liet te wensen over. Pater Lam van den Boorn, die reeds 37 jaar hard gewerkt had als schoolopziener, parochiepastoor, vicaris generaal, apostolisch administrator, regionaal en secretaris van het bisdom, voelde de tijd gekomen om terug te gaan naar Nederland. Even na Lam vertrok ook Servé Hamers. Hij trok zich terug op dokters-advies, na zijn taak als secretaris van de Yayasan Sukma te hebben overgedragen aan de wereldheer Vedastus Riky.
In september 1983, 8 maanden na het regionaal kapittel, kwamen de montfortanen opnieuw bij elkaar voor hun jaarlijkse retraite. Op hetzelfde moment kwam ook assistent-generaal pater René Paul in Sintang aan voor visitatie. Hij kwam kijken hoe het zicht was op de toekomst in Indonesië.
Het feit dat het aantal montfortanen, verspreid over de hele wereld, afnam en dat 69% van het aantal kandidaten afkomstig was uit de derde wereld, bracht het generaal bestuur op het idee de mogelijkheden te bekijken in Afrika en Azië voor de toekomst van de congregatie. Toen in november 1983 de Buitengewone Generale Raad (CGE) bij elkaar kwam in Drummondville in Canada werd de montfortaanse opleiding en de voortdurende vorming een punt van bespreking. Bij die gelegenheid werd meegedeeld dat de montfortanen een uitnodiging hadden ontvangen van Kardinaal Sin, aartsbisschop van Manilla, om in 1984 een nieuwe stichting te beginnen op de Filipijnen.


































































































   207   208   209   210   211