Page 223 - geschiedenis
P. 223

Hoofdstuk 6. Nieuwe fase vd montfortanen in Indonesië 1984 - 1988 209
parochies, bisdom, zagerij) een thuis zouden vinden. Het klooster zou ruimte moeten bieden voor regionale bijeenkomsten (vergaderingen en retraites) en tevens geschikt moeten zijn om kandidaten, die zich willen oriënteren, te ont- vangen. Menyurai werd met name genoemd als een geschikte locatie. De vergadering kon zich vinden in dit voorstel. En ter onderstreping dat de vergadering het hiermee eens was, werd aan de ontwerptekst voor het contract toegevoegd: De montfortanen hebben het recht in Sintang een eigen huis te bezitten".
Start van de opleiding in Bandung
Op 24 juni 1984 arriveerde Piet Derckx in Bandung. Hij werd vriendelijk ont- vangen door de Kruisheer pastoor Lubbers op de pastorie Buah Batu. Zijn eerste activiteit was een bezoek brengen aan Terusan Cikutra Baru IV/8, de locatie van het te bouwen diocesane seminarie "Betang Betara". De aannemer Slamet toonde de fundering, die nog maar pas gestort was. Hij kon niet verzekeren, wanneer de bouw klaar zou zijn. Maar het was duidelijk dat dit niet af was bij het begin van het schooljaar. Om zeker te zijn dat, zoals afgesproken, er plaats zou zijn in het convict van het grootseminarie "Santo Paulus", Bogor, maakte Piet een afspraak met rector Mgr. Geise. Uit dat gesprek bleek al snel dat daar geen plaats was voor de 18 fraters van Sintang. Bogor had onverwacht zoveel nieuwe kandidaten, dat het huis vol was. Wat nu? Over een maand zouden 16 kandidaat-wereldheren plus 2 postulanten aankomen in Bandung. De nieuwbouw was op lange na niet klaar, waar zoek je in korte tijd een onder- komen?
Gelukkig hielp de Voorzienigheid een handje! Bisdom Bandung dat zijn kleinseminaristen onderdak gaf in een huurhuis op Jalan Windu nr.3, opende een convict op Pasir Kaliki en verliet het huurhuis, dat nog onder contract stond tot eind september. Toen Piet dit hoorde stapte hij onmiddellijk naar het bisdom en naar de verhuurster van dat huis. Beiden hadden geen bezwaar. Het was een relatief klein huis dat er verlaten bij lag. Er stond geen stoel in, geen keteltje of vuur in de keuken, laat staan bedden en verdere benodigdheden. Gelukkig bood pastoor Lubbers zijn hulp aan. Piet was immers totaal onbekend in Bandung. Hij werd in contact gebracht met een zekere meneer Hadisantoso (een latere associé van de montfortanen). Zonder hem en zijn kennissenkring zou Piet niet geweten hebben hoe alles op te lossen. Zij hielpen hem bij de aanschaf van alle benodigdheden, zelfs met het zoeken van een kokkin. Tegen de tijd dat de jongens kwamen was alles klaar en konden zij meteen intrek nemen in het huurhuis.


































































































   221   222   223   224   225