Page 226 - geschiedenis
P. 226

212 SMM in Indonesiƫ 1939-2005
Sintang hier zijn. De jongens van Tahun Rohani hebben vanaf het begin een prettige indruk gegeven buiten enkele aanpassingsmoeilijkheden. Misschien omdat ik ook nieuw was en inderdaad ook het meest met hen bezig was. De eerste maanden hebben de twee postulant-montfortanen volledig met de anderen meegedraaid en praktisch geen speciale les of aandacht gekregen van mij. Omdat in het kleine huis geen mogelijkheid was serieus met lessen te beginnen, hebben ze het heel rustig gehad en dat is achteraf gezien misschien niet verkeerd geweest. Ze zijn nog niet echt serieus bezig geweest met studie, bijbellezing of geestelijke lezing.
De groep Florinezen was al een maand eerder in Bandung. Zij waren dus al wat ingelopen, maar ook zij hadden duidelijk nog last van overgangs- verschijnselen. De oude hap van Buah Batu vond ik wel de moeilijkste groep in de beginperiode.
Sinds we in Betang Betara wonen is de groep veel prettiger. Ik mag daarom zeggen dat Jalan Windu een tijd is geweest rijk aan ervaringen, maar door het te kort op elkaar zitten ook een tijd van heel veel ongemakken.
Ten voordele van de twee postulanten kan ik zeggen dat zeker de eerste maanden niets te merken is geweest van een verschil tussen de twee montfortanen en de anderen. Op een zeker moment vroegen Step Maryos en Steph Ain om meer aandacht, ze wilden iets speciaal montfortaans horen en doen. De twee postulanten zijn totaal verschillende typen. Maryos is een onrustig type, die zich moeilijk kan concentreren, maar heel ijverig is en van goede wil. Soms handelt hij alvorens na te denken. Steph Ain daarentegen denkt eerst na, hij is een heel rustig type en neemt het nogal gemakkelijk, hij heeft altijd goeie zin, maar is heel gevoelig, wat hem sprakeloos maakt als hij een opmerking krijgt."
Het evaluatierapport sprak vervolgens over de persoonlijke ervaringen van Piet. Over zijn eerste moeilijkheden schreef hij het volgende:
"We dachten dat, overeenkomstig de afspraak, mijn jongens tijdens de eerste maanden in het convent van Buah Batu zouden logeren en ik enkele maanden de tijd zou hebben mijn licht op te steken in diverse seminaries. Helaas is het allemaal helemaal anders gelopen doordat, op het laatste moment in het convent te Buah Batu geen plaats bleek te zijn en we genoodzaakt waren op Jalan Windu te gaan wonen. Na mijn aankomst in Bandung moest ik meteen aan de slag, zonder van te voren enige ervaring op te kunnen doen in andere seminaries. Ik heb de eerste maanden als behoorlijk zwaar ervaren. Ik ben er echt ingegooid. Wat ik als echt zwaar ervaren heb is te leven met zoveel mensen in een klein huis, zonder enige privacy, waar alles maar dan ook alles samen gebeurde. Een ander ding waar ik behoorlijk aan wennen moet is de taal en humor van de jongens, je merkt dat je heel wat ouder bent dan zij. Door de nauwe omgang met de jongens kwam ik er achter dat ik ze de tijd moet gunnen om te groeien naar een verantwoord leven. Dingen die ik van kindsbeen af weet


































































































   224   225   226   227   228