Page 249 - geschiedenis
P. 249

Hoofdstuk 6. Nieuwe fase vd montfortanen in Indonesië 1984 - 1988 235
Het montfortaans klooster in Menyurai
Bij het klaarkomen van de bouw betrokken broeder Piet van Hoof en Aloisius Djamal als eersten het klooster in Menyurai. In december 1987 volgde Ad Sommers en even later in januari 1988 Kees Smit en Huub Swerts. Joep van Lier bleef op het bisdom wonen in verband met zijn nieuwe taak als econoom. Huub Swerts werd de eerste overste van Huize Menyurai. Nadat allen het nieuwe klooster hadden betrokken, riep regionaal Kees Smit ze bij elkaar om een leefschema samen te stellen. Kees herinnerde de confraters eraan dat het klooster een plaats is waar de bewoners leven in een communiteit en samen leven, bidden en werken overeenkomstig de montfortaanse spiritualiteit. Het klooster is geen hotel of overnachtingsgelegenheid, waar men 3 maal daags eet. Kees slaagde erin samen met de medebewoners een leefschema op te stellen, dat van de communiteit Menyurai een leefgemeenschap maakte belangrijk voor hun omgeving en voor hun confraters van elders.
Jacques Maessen verhuisde niet naar het nieuwe klooster. Hij bleef wonen in Sungai Durian, in het huis van de Komsos (sociale communicatie). Jacques verraste zijn superior en confraters met het bericht dat hij, met verlof van de bisschop, een bezoek zou brengen aan Papoea. Wegens een mogelijke aanschaf van een vliegtuig voor het bisdom Sintang zou hij informaties gaan inwinnen. Het was bekend dat Jacques, die een vliegbrevet had, ervan droomde te kunnen vliegen zoals de protestanten dat deden. De leden van het regionale bestuur vonden een dergelijke aanschaf vreemd en schreven een brief naar een instantie in Papoea voor informatie. Ook vroegen ze de mening van de montfortaanse Canadezen in Papua New Guinea, die ervaring hadden met het gebruik van een vliegtuig. Hun antwoord was: "zolang je met een prauw of boot een plaats kunt bereiken, moet je geen vliegtuig aanschaffen". Dit antwoord zette een streep door de droom van Jacques. Er kwam geen vliegtuig.
Montfort seminarie in Sukasenang
Wim Peeters was drie jaar in het noviciaat en een tweede groep novicen zou de geloften uitspreken. Het groeiende aantal scholastieken, dat onder één dak woonde met de novicen, vroeg om een scholasticaat of montfortaans grootseminarie te openen. Novicen en scholastieken onder één dak was niet ideaal. Ook werd het voor Wim te zwaar twee verschillende groepen te begeleiden. Dus werd er uitgekeken naar een geschikt onderkomen voor de scholastieken.


































































































   247   248   249   250   251