Page 250 - geschiedenis
P. 250

236 SMM in Indonesië 1939-2005
Eind 1987 werd een hoekhuis aangeboden op de Sukasenangstraat. Groot 470 m2, gelegen in Bandung Oost, in de parochie Sint Odilia op een stuk grond van 580m2, was dit huis geschikt als scholasticaat. Met hulp van de Nederlandse provincie werd het gekocht. In een brief van 9 oktober 1987 aan de provinciaal schreef Piet:
"Ik ben begonnen met de voorbereidingen voor het scholasticaat. Al verschillende weken ben ik bezig informatie in te winnen voor een huis dat geschikt is voor ons doel. Ik heb nu een huis op het oog. Samen met Wim ben ik er geweest. Het is een groot en stevig huis, waar met enkele kleine ingrepen plaats is voor 8 jongens, daarbuiten zijn er nog twee grote kamers eventueel één voor mij en één voor Kees. De mogelijkheid bestaat een verdieping erop te zetten en 4 of 5 kamertjes erbij te maken. Een gedeelte van het huis heeft een betonnen vloer als dak, dus daar kunnen zo enkele kamertjes opgezet worden zonder iets af te breken. De papieren zijn helemaal in orde. Het huis is niet te huur, alleen te koop en volgens mij voor een lage prijs. De vraagprijs is 75 miljoen roepia dwz 94.000,- gulden, de helft van de prijs van Wim zijn huis. Om het huis in orde te brengen en te voorzien van inventaris zal er nog zo'n 10.000 gulden bijkomen. Maar ik vermoed dat we nog iets van de prijs kunnen afdingen. Het huis ligt 8 km van Wim vandaan en maar een 15 minuten fietsen van Jalan Nias waar ze college lopen. Mijn vraag is, kan ik kopen, met andere woorden kunnen we rekenen op geldelijke steun voor dit project? Of moeten we vasthouden aan een huurhuis? Als ik een huis als dit te huur zou kunnen krijgen, moeten we rekening houden met een huurprijs van 5 tot 6 duizend gulden per jaar."
In een brief van 14 oktober 1987 schreef provinciaal Hustin:
"alle leden van het bestuur zijn ermee akkoord gegaan dat het huis gekocht wordt en niet gehuurd. Koop het huis en laat ons dan weten hoe we financieel de zaak moeten regelen. Op kosten van de provincie kan het huis gekocht en hersteld worden waar nodig."
Het huis werd gekocht en opgeknapt. In een brief van 19 januari 1988 schreef Piet:
"Ik ben nu begonnen met het een en ander op te knappen. De badkamers geef ik een nieuwe vloer. Het hekwerk geven we een beurt. Ook proberen we verlof te krijgen om aan de achterkant een verdieping erop te zetten met 6 kamertjes. In het doodlopende straatje woont een katholieke ingenieur, die voor mij een tekeningetje maakt en de nodige vergunningen regelt. Hij is manager van een bouwonderneming, dus hij weet hoe het moet. In eerste instantie hadden we wat moeite met de nieuwe buurman. Onze achterkant ligt vastgebouwd aan zijn huis. Hij had bezwaren dat we er een verdieping bovenop zetten. Zijn bezwaar is een beetje vreemd voor onze begrippen. Toen ik met hem ging praten vroeg hij een week om na te denken. In die week was hij naar Midden-Java geweest en heeft daar een dukun (een soort waarzegger) geraadpleegd. En die had gezegd, dat door de bouw van een ver- dieping, het gevaar bestaat dat door de muur die we optrekken zijn stroom van


































































































   248   249   250   251   252