Page 252 - geschiedenis
P. 252

238 SMM in Indonesië 1939-2005
seminaries was te veel. Maar tot het moment van de inzegening had Mgr. Doera nog niemand gevonden om Piet te vervangen. In Betang Betara woonden aan het begin van het collegejaar 1988/1989 26 grootseminaristen. Twee fraters gingen voor een pastorale oriëntatie 6 maanden naar Sintang. Piet pendelde tussen de twee seminaries tot eind september, toen de lazarist Paulus Aryono hem kwam vervangen. Op 25 september had de overdracht plaats in een plech- tige viering, geleid door Mgr. Doera, waarbij ook Wim Peeters aanwezig was. In zijn dankwoord aan Piet en Wim memoreerde de bisschop dat de taak van een rector zwaar was en dat hij daarom de bereidheid van Piet en Wim vroeg om te blijven helpen bij de begeleiding van de kandidaat wereldheren. Aan Wim vroeg hij om Sadhana te blijven geven en aan Piet de jongste fraters persoonsvorming te geven.
Diefstal en oplichterij
Op donderdag 22 september 1988, drie dagen voor de overdracht van het rectorschap van Betang Betara, ging frater Widodo met zijn roodgekleurde fiets naar de universiteit. Het was zijn gewoonte zijn fiets te poetsen met het wasmiddel Rinso tot blinkens toe. Toen de fiets droog was, ging hij naar de universiteit voor het college Esthetica. Op de campus stonden de fietsen netjes op een rij geparkeerd. Omdat door de rinso de fiets er glanzend uitzag was het niet te verwonderen dat de dief juist zijn fiets aantrekkelijk vond. Na het esthetica college stapten de studenten op hun fiets en gingen huiswaarts, maar Widodo bleef onthutst achter zonder fiets. Rondstarend en zoekend naar zijn fiets, moest hij uiteindelijk concluderen dat zijn fiets zonder verlof te vragen van eigenaar was gewisseld. Er bleef hem niets anders over dan naar de politie te gaan om het feit te melden. De politie vroeg wat de fiets waard was. Hij zei 115.000 roepia. Even later kwam hij thuis met een brief van de politie, dat de heer Widodo een fiets was ontstolen ter waarde van 115.000.– roepia.
Enkele weken later, op maandag 1 november 1988, belde een man met blauwe schoenen, lange broek, hemd met lange mouwen, een vuil petje op de kop en met twee voortanden uit, aan bij de voordeur van het seminarie. Frater Widodo opende de deur en ontving de gast allerhartelijkst. De gast kwam heel onzeker over en liet voorkomen alsof hij iemand zocht, die werkzaam was in het seminarie. Zonder na te denken noemde Widodo de naam Danu (de werkman die behalve in het Montfort Seminarie ook werkte in Betang Betara). Omdat hij het adres van Danu niet wist riep hij Piet Derckx. Terwijl Piet probeerde duidelijk te maken waar precies het huis van Danu lag, deelde de gast op een heel beleefde en rustige manier mede, dat Danu was overleden door


































































































   250   251   252   253   254