Page 255 - geschiedenis
P. 255

Hoofdstuk 6. Nieuwe fase vd montfortanen in Indonesië 1984 - 1988 241
Provinciale raad en vragen over de opleiding
De montfortaanse opleiding in Bandung was het onderwerp van gesprek tijdens de provinciale raadsvergadering van september 1988. De toename van het aantal novicen met de begeleiding daarvan en de opening van het montfortaans grootseminarie baarden hen zorgen. Met enkel twee mensen, Wim Peeters en Piet Derckx, zag men dat de opleiding op een smalle basis zat. De raadsleden vroegen zich af: met twee man, kan dat? Stel dat een van hen ziek wordt? Nu niemand van de regio klaar schijnt te zijn om naar Bandung te verhuizen en formateur te worden, hoe kunnen wij hen helpen?
De provinciale raad vond geen oplossing, maar besloot om in samenspraak met het generaal bestuur deze kwestie aan te pakken. Toevallig was het de bedoeling van assistent generaal Arie van der Hulst en provinciaal Hustin in 1989 Indonesië te bezoeken bij gelegenheid van het 50-jarig jubileum van de montfortaanse aanwezigheid. Een goede gelegenheid om ter plaatse dit probleem te bespreken. Het enige dat de raad kon aanbieden was confrater Cor van Eck, die bereid was enkele maanden per jaar naar Bandung te gaan om de twee confraters ten dienste te zijn. Ook dachten ze erover Nol Dijker te vragen terug te gaan naar Indonesië.
Een ander punt dat besproken werd was hoe kunnen we Indonesië helpen self-supporting te zijn? De raad was van mening dat regio Indonesië zoveel mogelijk zelf daarvoor moest zorgen.
Als reactie op de bezorgdheid van de raad schreef Kees 15 november 1988 aan de provinciaal:
"Jullie maken je daarover veel zorgen, zoals bleek uit de vorige brief. Ik dacht toen bij mezelf, wie heeft er toch zo'n somber beeld geschapen over ons werk en opleiding, dat men zich in Nederland zoveel zorgen maakt? Het blijkt dat Piet en Wim het nu goed maken, zich lekker voelen, Wim nog fris, Piet bevrijdt van de wereldheren. Als ze nu te veel werk hebben, komt dat door henzelf, nl. dat ze teveel aannemen, want we hebben duidelijk afgesproken, wat hun hoofdtaak is. Het smalle van onze basis is inderdaad misschien het aantal van ons dat in de opleiding zit. De algemene opleiding krijgen onze jongens elders, de interne opleiding in huis waarbij de persoonlijke begeleiding.
Over het voorstel Cor van Eck en Nol hebben we het gehad en voelen er niet zoveel voor. Het is vervelend om te zeggen, maar de aanwezigheid bv van Cor zal een duidelijke rem worden op de communiteit waar hij is, niet als persoon, maar vanwege de taal. Hij zal niet echt kunnen communiceren en wij zullen altijd moeten blijven vertalen. Zijn bijdrage zou kunnen zijn materiaal aan te bieden over het leven en werken van Montfort. Nol Dijker kent best nog wel goed Indonesisch, maar als type en om hier met jongelui van deze tijd nog samen te leven, zien we niet zitten."


































































































   253   254   255   256   257