Page 264 - geschiedenis
P. 264

250 SMM in Indonesië 1939-2005
Een zekere aandrang door het bestuur om op cursus te gaan, kan helpen over de drempel te komen, vertelde Nico Schneiders, die er geen spijt van had dat hij een paar jaar geleden een overheidsduwtje kreeg om op Java een cursus spiritualiteit voor priesters te volgen met een goede retraite.
Hierna kwam het thema onderlinge contacten ter sprake. Al pratende bleek dat confraters niet op de hoogte waren van hetgeen er gebeurde in de regio. Het feit dat berichten vaak niet doorgegeven worden, zoals de ziekte van Kees Smit, de verhuizing van het bisdom naar het nieuwe klooster in Menyurai, waar geen toestel stond van de diocesane telecommunicatie, en dat een buitenstaander de telekom op het bisdom bediende, bleek de communicatie tussen de confraters verslapt te hebben. Daarom werd voorgesteld in het klooster Menyurai alsnog een toestel te plaatsen en een montfortaans telekom- uurtje te beginnen. Besloten werd dat iedere zondag om 10.00 uur broeder Ad montfortaanse berichten zou doorgeven, waaronder doodsberichten die per post in Sintang aankwamen, immers brieven vanuit Sintang naar de andere posten waren soms weken onderweg.
Het regionaal bulletin InterNos, uitgegeven door Bandung, bleek tot op dat moment te lijden aan éénrichtingsverkeer van Bandung naar West-Borneo. Communicatie van Borneo naar Bandung was ook nodig, de jongeren wilden ook berichten over Sintang horen. Ter bevordering van betrokkenheid met confraters-in-het-veld en samenhorigheid was het goed te weten wie wat doet. Broeder Ad was bereid de montfortaanse berichten, die via de radiocommu- nicatie binnenkwamen, te verzamelen en samengevat eens per maand voor publicatie in InterNos naar Bandung door te sturen.
De confraters voelden het belang met elkaar te communiceren en elkaar te ontmoeten. Dit bleek uit de opmerking: "Indertijd was afgesproken dat we minstens twee keer per jaar elkaar zouden treffen: bij gelegenheid van het pastoraal beraad en bij de jaarlijkse retraite met aansluitend het regionaal beraad, maar hoe vaak lukt dat?" Inderdaad was het voor veel confraters vaak moeilijk aanwezig te zijn eenvoudig omdat de data van die ontmoetingen vaak te laat bekend werden en een belangrijke afspraak niet meer af te zeggen was. Besloten werd aan het bisdom voor te stellen een vaste datum af te spreken voor het pastoraal beraad, bijvoorbeeld in de tweede helft van januari. Daarbuiten werd besloten de montfortaanse zevendaagse jaarlijks in oktober te houden in het klooster van Menyurai, met de aantekening dat er maar één zondag in deze periode mocht vallen, zodat de parochies niet te lang zonder herder zouden zijn. De zevendaagse zou bestaan uit een retraite met een montfortaans thema en het regionaal beraad. Zolang de aanwezige groep Nederlandssprekend was, kon de retraite in het Nederlands zijn.


































































































   262   263   264   265   266