Page 265 - geschiedenis
P. 265

Hoofdstuk 7. Een bijzondere periode 1989 - 1993 251
Tijdens het beraad kwam ook het bezoek aan Bandung ter sprake. Opnieuw werd het belang hiervan onderstreept voor het contact met Piet en Wim, maar ook voor de missionaire betrokkenheid van de jonge fraters en broeders. Een bezoek mocht gezien worden als uiting van de gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de opleiding. Aanbevolen werd iets meer tijd te nemen vóór het vertrek naar Europa, omdat de ervaring leerde dat de missio- naris vóór het verlof enthousiaster vertelde over het werk op Kalimantan dan erna. Op zijn terugreis vertelde hij meer over Nederland en materiele zaken.
Pater provinciaal sprak zijn verwondering uit dat niemand van de confraters een videorecorder had. Zou het niet in het belang zijn van een goede communicatie zowel met Nederland als Borneo om over te gaan naar de aanschaf ervan? Hij pleitte voor een videorecorder met het VHS systeem.
Een volgend thema was de mobiliteit of beschikbaarheid. Aan de vergadering werd de volgende vraag voorgelegd: "Geeft de veranderde situatie in het diocees Sintang, door de aanwezigheid van seculieren en andere congregaties, de mogelijkheid het huidige werk los te laten en naar een nieuw arbeidsveld te zoeken?"
Het bisdom Sintang had een groeiend aantal priesterkandidaten waarvan verwacht kon worden dat zij binnen niet al te lange tijd de parochies zouden overnemen. Waarschijnlijk zouden de smm-kandidaten niet allemaal parochiewerk gaan doen, maar meer in de categoriale zielzorg duiken. Zou het niet goed zijn de bisschop een team aan te bieden om voor bepaalde groepen recollecties, retraites e.d. te geven?
Volgens de verwachtingen zou over vier jaar de eerste montfortaan afstuderen en was het nodig nu al een beeld te geven aan de jongeren voor welk soort werk ze zich klaarmaken. Bij het discussieren over de toekomstvisies, kwam de vraag op: hebben de Indonesische kandidaten dezelfde pioniersgeest als de missionarissen? Zijn ze bereid maandenlang alleen te zitten en onderweg te zijn? Bij het beantwoorden van deze vraag kwamen de missionarissen tot de conclusie dat ze in het verleden te veel alleen-zittende seculieren geweest waren en dat het naar de toekomst goed zou zijn meer confraters op één plaats te concentreren. Het plan groeide twee centra op te richten van waaruit het montfortaanse werk zou kunnen gebeuren. Grotere groepen bij elkaar brengen schept meer mogelijkheden tot communiteitsleven en samen bidden. Bovendien zouden dergelijke centra positief zijn voor de opvang van de jongeren op stage. Ook zouden de montfortanen als groep een eigen gezicht krijgen, dat ook goed zou zijn voor de promotie.
Voor de uitwerking van deze toekomstvisie zagen de confraters het bisschoppelijk schrijven van 17 april 1989 als providentieel. In een brief gericht aan de regionaals spreekt de bisschop over het benoemingenbeleid en de


































































































   263   264   265   266   267