Page 266 - geschiedenis
P. 266

252 SMM in Indonesië 1939-2005
ambtsduur van de pastores; hij vraagt hen uitdrukkelijk dit met hun achterban te bespreken. Om tot een goed beleid te komen vraagt de bisschop om met voorstellen te komen. Een mooie gelegenheid dus om hier gebruik van te maken.
Enkele confraters kwamen met het voorstel dat in een gesprek met de bisschop gezegd zou moeten worden dat de montfortanen bepaalde taken niet meer aannemen, omdat gekozen wordt voor groepswerk. De huidige manier van werken laat geen samen-zijn toe. Maar niet alle confraters konden zich achter dat standpunt plaatsen. Sommigen voelden de angst: als dit mij maar niet overkomt. Zij zien het plan twee centra voor de verre toekomst en niet iets voor nu.
Uiteindelijk werd besloten dat iedereen zijn werk mag afbouwen maar op het moment dat een confrater vrijkomt, hij naar één van de SMM-centra, naar Sintang of Putussibau, moet gaan. Bovendien was men van mening dat deze twee plaatsen in een contract vastgelegd moeten worden, alsook een bepaalde tijdslimiet, waarbinnen het verwezenlijkt moet zijn. Een periode van 3 jaar werd te kort geacht. Men dacht eerder aan 10 jaar. Er zou bovendien een clausule in het contract moeten komen dat wanneer mocht blijken dat onverhoopt de aanwas van kandidaten minder werd of paters zouden uitvallen, er opnieuw met de bisschop gepraat kan worden. De suggestie werd geopperd om nu al in het huidige werk een meer specifiek montfortaanse aanpak te verwezenlijken.
Het vierde kenmerk van de congregatie sprak over 'samen doen'. De missio- narissen waren het er over eens dat samen ergens aan gaan staan, samenwerken, niet wil zeggen: allemaal precies hetzelfde werk doen, maar... gezamenlijk ach- ter de montfortaanse zending staan. Uitgaande van deze betekenis eisten de volgende vragen een antwoord: Geeft de veranderde situatie daar mogelijk- heden toe? Wat zouden we kunnen doen ter ondersteuning van elkaars werken? Is een vitale communicatie met elkaar steeds mogelijk? Als dit niet zo is, hoe dit te verbeteren? Waaruit zou in de praktijk kunnen blijken dat we verant- woordelijkheden samen dragen?
Samenwerken betekent achter de montfortaanse zending staan als een hechte groep ook als dat offers vraagt. Belangrijk is elkaar te ontmoeten en te bevragen, elkaar te helpen en te ondersteunen en zo een getuigenis van op elkaar betrokken-zijn aan de jongeren te geven. Vooral belangrijk is de vitale communicatie. Niet het "buurten", maar een gesprek waarin de levensvragen naar voren komen, waarin je met elkaar over eigen geloven durft te praten: sharing. Ook op gebied van financiën was het nodig zich medeverantwoordelijk te voelen voor de gezamenlijke opdracht. Geconstateerd werd dat de laatste jaren een individualisering plaatsvond. Er was nog steeds een gezamenlijke


































































































   264   265   266   267   268