Page 287 - geschiedenis
P. 287

Hoofdstuk 7. Een bijzondere periode 1989 - 1993 273
in het teken van de montfortaanse associés, vorming, administratie, financiën en structuur van de congregatie. Interessant voor de confraters was het voorstel van de generale raad om de structuur te veranderen en enkel te spreken van generaal, provincie, vice-provincie en generale delegatie. Als deze verandering zou aangenomen worden had dat consequenties voor de Indonesische regio. Indonesië zou los gemaakt worden van Nederland en op eigen benen moeten staan. Als reactie op dat voorstel liet het beraad weten geen bezwaren te hebben tegen de verandering van de naam regio naar delegatie, maar men wilde niet los van Nederland.
In het gesprek over vorming bepaalde de vergadering dat in het vervolg kandidaten een oriëntatiejaar moesten volgen om hun kennis op te vijzelen en als persoon te groeien. Opnieuw werd het belang van een goede begeleiding voor fraters en broeders tijdens het praktijkjaar in de parochie benadrukt.
Het was al te zien tijdens het beraad, Kees zag er niet goed uit. Het jarenlang regionaal-zijn met al de andere functies werd voor hem te veel. Steeds weer je uiterste best doen goede verhoudingen te stichten tussen de confraters, al je krachten geven voor de oplossing van de commotie in het bisdom Sintang en de moeilijkheden rond het paspoort van Joep, volle aandacht schenken aan de vorming van jonge montfortanen in Bandung, het pastorale werk in de parochies, het vroeg veel te veel van zijn krachten. Vooral toen hij ook nog last kreeg van malaria en dysenterie, begon zijn lichaam te protesteren, hij kreeg hartritme-stoornissen. De confraters maakten zich bezorgd en gaven Kees de raad voor een opknapbeurt naar Nederland te gaan en afstand te nemen van al zijn taken en plichten. Kees stemde ermee in en reisde samen met Charles Knibbeler naar Nederland.
Joep van Lier hulppastoor in Cimahi
Na 4 maanden verlof kwam Joep in november 1991 vanuit Nederland terug naar Indonesië. Het was voor hem nog niet duidelijk, waar hij zou gaan werken. Terug gaan naar Sintang leek niet verstandig. Toevalligerwijze kwam hij in Jakarta Mgr. Alexander Djajasiswaja, de bisschop van Bandung, tegen, die op de hoogte was van het probleem Sintang. Joep vertelde dat het voor hem nog een vraag was waar te gaan werken. Zonder veel omslag van woorden kreeg Joep de raad contact op te nemen met de kruisheer Warsito, de pastoor van de St. Ignatius parochie in Cimahi, dicht bij Bandung. Joep deed wat de bisschop hem aanraadde, hij reisde af naar Cimahi. Na een kort gesprek kon hij op 30 november als assistent pastor beginnen.


































































































   285   286   287   288   289