Page 352 - geschiedenis
P. 352

338 SMM in Indonesië 1939-2005
Henky een andere weg gekozen. Na dispensatie van zijn kloostergeloften gevraagd en gekregen te hebben, koos hij ervoor om als wereldheer te gaan werken in het bisdom Ruteng. Van dezelfde lichting was ook nog frater Ariston, maar die kreeg de gelegenheid eerst met de jezuïet Romo Sandyawan Sumardi in Jakarta onder de straatjeugd te werken.
Papua New Guinea vraagt hulp
Het slinkende groepje Canadese montfortanen in het bisdom Kiunga, Papua New Guinea, zag de groei van de Indonesische montfortanen. Niet ver- wonderlijk dus dat de montfortaan, Mgr. Gilles Côté om hulp vroeg. De Indonesische delegatie had al eerder laten blijken daarvoor bereid te zijn. Na overleg met zijn raadsheren werd Mateus Juang gevraagd zich voor te bereiden om als eerste Indonesische montfortaan uitgezonden te worden. Met Mgr. Gilles werd afgesproken na een jaar een evaluatie te houden om te bekijken of er meerderen gezonden zouden worden.
Zondag 20 mei 2001 vertrok Mateus Juang vanuit Jakarta naar zijn missie- gebied. In InterNos juli 2001 schreef hij het volgende over die reis:
"Negen november 2000 stuurde ik alle gegevens die nodig waren voor een werkverlof naar de ambassade van Papua New Guinea (PNG). Pasen 2001 kreeg ik het werkverlof, maar nog geen visum. Dat kreeg ik 3 weken later. Het duurde een half jaar eer ik een visum en werkverlof kreeg. Uiteindelijk vertrok ik met de Singapore Air Lines naar Singapore. Daar werd ik opgewacht door Roger, broeder van St.-Gabriël, met een plank in de hand met het opschrift MATEUS. We maakten kennis met elkaar en reden naar hun klooster waar ik hartelijk werd ontvangen. Bij hun klooster lag Boys' Town en Vocation School met 1700 leerlingen.
Op hemelvaartsdag bracht broeder Roger me weer naar het vliegveld Cangki. Om 23.35 vertrok ik richting Port Moresby, de hoofdstad van Papua New Guinea. Bij aankomst daar werd ik afgehaald door een pater passionist. Mijn eerste indruk van Port Moresby was: een eenvoudig rustige stad lijkend op Putussibau met nauwelijks hoge gebouwen, een enkele auto, zonder fietsen of brommers, zelfs hier en daar een rijstveld. Opvallend was dat overal benodigdheden om te pruimen werden aangeboden, arm en rijk, ambtenaren en zelfs schoolkinderen maken er gebruik van.
Op zaterdag 26 mei ging ik met een klein vliegtuig van de MBA het binnenland in naar Kiunga. Daar werd ik met open armen ontvangen door de aanwezige montfortanen, Dochters der Wijsheid en broeders van St.-Gabriël. Ik nam mijn intrek in het bisdomhuis. Naast ons woonhuis ligt de kathedraal, een klein nietig kerkje. De kerk van Putussibau is heel wat mooier en groter. Maar gelukkig gaat het niet om het fysieke. Achter de kerk liggen vier grafzerken


































































































   350   351   352   353   354