Page 355 - geschiedenis
P. 355

Hoofdstuk 9. Naar het derde millennium 1999 - 2002 341
voorbeeld kon laten horen tijdens de bestudering van hun traditionele muziek. Ondanks dit gebrek slaagden de 35 deelnemers, verdeeld over 7 groepen, erin om 29 liturgische liederen te componeren met de thema's: advent, vastentijd, Jezus Christus, H. Geest, elkaar beminnen, huwelijk, dood en Maria. Voor 11 van deze liederen componeerde Paul Widyawan tijdens het seminar ar- rangementen SATB. Bij de sluiting op 14 maart 2001 werden tijdens de eucharistieviering in de parochiekerk Maria Onbevlekte Ontvangenis te Putussibau deze nieuwe liederen ten gehore gebracht.
Peter neemt afscheid
Op Pinksterzondag 2 juni 2001 nam Peter Hoogland in de kerk van Benua Martinus afscheid van zijn mensen om voorgoed terug te keren naar Nederland. In een afscheidsbrief van de delegatie-overste, die bij die gelegenheid werd voorgelezen, lezen we:
"Peter zette op 22 Januari 1970 voor het eerst voet op Indonesische bodem en kreeg even later zijn eerste taak in Benua Martinus. Hij heeft 31 jaar in het bisdom Sintang gewerkt waarvan 18 jaar in Benua Martinus. De jonge Hoogland begon zijn eerste missionaire taak in het grensgebied West Borneo – Serawak. Met name de streek rond Benua Martinus stond bekend als de verblijfplaats van de guerrillabeweging Paraku (Pasukan Rakyat Kalimantan Utara) en was het strijdveld van het Indonesische leger met de guerrilla's. Je begrijpt dat werken in zulk gebied extra motivatie vroeg en de kunst stand te houden onder militaire druk. Peter liet merken die kunst te verstaan. Met wie dan ook kon hij omgaan, zelfs met hen die er andere princiepen op nahielden. Samen met zijn confraters begon hij een vorm van catechese en liturgie te ontwikkelen die aansloot bij de adatgewoonte van de Embaloh en Iban Dajaks. Als voorbeeld daarvan mag genoemd worden de door Peter en Pak Yohanes gemaakte muurschilderingen in kerk en pastorie. Peter leefde dicht bij het volk en ontzag zich niet om dagenlang te voet naar afgelegen Ibandorpjes te gaan. In de zeventiger jaren waren de verbindingen slecht. Er waren geen bruggen, geen verharde wegen, je kon enkel te voet via bospaadjes de dorpen bereiken. Dit jarenlange zwaar werk heeft een aanslag gepleegd op zijn gezondheid. Hij kan niet meer lopen zoals vroeger. Maar één ding is zeker: de geschiedenis van Benua Martinus met de parochies Martinus, Lanjak en Badau kan niet geschreven worden zonder de naam Peter Hoogland. Zijn eerste periode werkte hij er 12 jaar en, na 13 jaar Putussibau, heeft hij nogmaals 6 jaar daar zijn beste krachten aan gegeven. Het is niet mogelijk alles met naam en toenaam te verwoorden, toch wil ik één ding noemen dat Peter heel speciaal getekend heeft: in zijn pastoraal werk heeft hij zonder ophouden de jeugd geholpen en aangespoord naar school te gaan en een vak te leren. Niet verwonderlijk dus dat hij scholen oprichtte, zorgde voor onderwijs en gelden regelde voor hen die ver van huis school gingen. Hij was het die zwaar protesteerde bij het bisdom


































































































   353   354   355   356   357