Page 389 - geschiedenis
P. 389

Hoofdstuk 10. Indonesië Generale Delegatie 2002 - 2005 375
maar ook omdat de capaciteit van het scholasticaat op Surya Sumantri niet meer aan de gestelde voorwaarden voldeed, de ligging van het huis met druk verkeer, gebrek aan faciliteiten e.d. Lag het scholasticaat aanvankelijk aan de rand van de stad, nu – na 13 jaar – lag het midden in een drukke winkelstraat. Dit had het voordeel dat bij verkoop de opbrengst voldoende zou zijn ergens anders een nieuw seminarie te bouwen dat wel aan de gestelde eisen voldoet. Econoom Piet Derckx en pater Arnold werden aangewezen een verkenningstocht te maken naar Malang..
S.I.M. 2003
SIM is de afkorting van Stage International Montfortain en bedoeld als ongoing formation voor montfortanen, ofwel verdieping van de montfortaanse spiri- tualiteit. Wim Peeters had in 1991 als eerste een SIM gevolgd, Ignatius Widodo in 1996 en voor 2003 werden Kasimirus Jumat, Konradus Hancu en Martinus Widyatmoko gevraagd te gaan. De drie confraters vonden het een goed idee. Van 2 juli tot 30 augustus volgden zij de activiteiten van dit gebeuren in Saint Laurent-sur-Sèvre en omstreken. Pater Kasmir schrijft het volgende hier over:
"Van maandag tot zaterdag waren wij bezig met allerlei activiteiten, die betrekking hebben op de Montfortspiritualiteit, Montfort bedevaart en retraite. Een van de dingen om Montfort’s streven "Voor God alleen" te begrijpen was het bezoek aan Pont de Cesson, een brug aan de rand van Rennes, de stad waar Montfort zijn jeugd doorbracht op het St. Thomas Becket College (1684-1692). Nadat hij daar zijn middelbare studie af had, vertrok hij naar Parijs (1692). Hij werd uitgeleide gedaan door zijn familie en vrienden tot aan de Cesson brug. Waarom is deze brug zo belangrijk? Omdat het de wortel vormt van Montfort's armoedebeleving, immers daar deed Montfort zijn gelofte van armoede, de gelofte om niet te bezitten en te vertrouwen op God alleen. Louis-Marie liep 300 km te voet. Zijn oom had hem een rijpaard aangeboden, maar dat had hij afgewezen. Hij had wel nog een beetje geld en een tas met kleren klaargemaakt door zijn moeder. Zonder familie, zonder vrienden en zonder bezit stak hij de brug over. Uit het zicht van hen die hem uitgeleiden, ontmoette Louis-Marie een bedelaar. Aan hem gaf hij zijn zakgeld en met hem ruilde hij zijn kleren. Gekleed in bedelaarskleren knielde hij en beloofde nooit meer iets in bezit te hebben. Daarna vervolgde hij zijn voettocht naar Parijs. Niet voor een overste of bisschop, maar zonder getuigen en zonder een plechtige viering deed Montfort zijn gelofte van armoede."


































































































   387   388   389   390   391