Page 47 - geschiedenis
P. 47

Hoofdstuk 1. De Montfortanen in Indonesiƫ van 1939-1947 33
seminarie op Flores gezonden. Hij deed er zijn filosofische en theologische studies op het groot-seminarie van de SVD. Omdat al gauw verschillende docenten van het seminarie door de Jappen gevangen genomen werden, ondervond de studie vertraging en was het vanwege de oorlogssituatie moeilijk een verblijfplaats te vinden. Op een zeker moment kregen enkel de theologanten nog iedere dag les, althans wat de hoofdvakken betreft. In 1945 werd de politieke toestand op Flores slecht voor de Japanners, met als gevolg dat er verscherpte maatregelen genomen werden voor de Europeanen, dus ook voor de overgebleven missionarissen. De mogelijkheid bestond zelfs, dat zij, met inbegrip van de Apostolisch Vicaris van Flores, Mgr. Leven, weggevoerd zouden worden. Hoe moest het dan? Met deze onzekerheden voor ogen en de onzekerheid wanneer het einde van de oorlog zou zijn, besloot de leiding tot vervroegde priesterwijdingen. Dit besluit kon zonder al te veel moeilijkheden uitgevoerd worden toen Flores bezoek kreeg van de Japanse bisschoppen Mgr. Jamagutsi van Nagasaki en Mgr. Agihara van Horoshima begeleid door twee wereldpriesters. Een groep van 7 personen, waaronder Aloysius Ding Ngo, kregen te horen dat ze versneld gewijd zouden worden. Op 13 augustus 1945 kreeg Aloysius van de bisschop van Nagasaki de kruinschering en lagere wijdingen, op 15 augustus werd hij tot subdiaken gewijd, 30 augustus ontving hij de diakenwijding en op 16 september de priesterwijding uit de handen van Mgr. Leven. Wat erna gebeurde lezen we in een artikel enkele jaren later geschreven door Aloysius Ding in het montfortaans tijdschrift "Alles voor Allen":
"Een week na de priesterwijding verleende Monseigneur ons jurisdictie, waarop het zielenwerk volgde. Daar gingen de pas gewijde priesters, 7 in getal, op weg ieder naar het hem aangewezen gebied, en wel over heel Flores. Ik bleef bij het seminarie met de bedoeling dat ik tevens lessen kreeg en studeerde. Ook voor mij was er echter voldoende priesterwerk. Soms ging het urenlang te paard, heuvel op, heuvel af, en dan moest je direct, afgemat en slaperig meestal, biecht horen van honderden gelovigen..."
Aloysius Ding was wereldheer en bestemd te gaan werken in West-Borneo, in de streek waar de montfortanen werkten. Niet verwonderlijk dus dat Alois liet weten montfortaan te willen worden. Er werd hem toegestaan zijn studie af te maken om zo snel mogelijk naar Borneo te vertrekken en zich te voegen bij de montfortanen. In een brief zegt Aloysius hierover:
"Reeds lang heb ik mij geroepen gevoeld tot het kloosterleven: niet juist tot het opgesloten kloosterleven, maar tot het actieve kloosterleven in de missie. Vandaar, als het God behaagt, zal ik op een goede dag Montfortaan worden tot kleine bijdrage in het Verlossingswerk van onze Heiland in het gebied van de Montfortanen, mijn geboortegrond in West-Borneo..." .


































































































   45   46   47   48   49