Page 61 - geschiedenis
P. 61

Hoofdstuk 1. De Montfortanen in Indonesi√ę van 1939-1947 47
Een parochie overnemen van een ander is geen gemakkelijke taak. Pater Hermans, de provinciaal overste van Nederland, noemde na zijn visitatie in de zestiger jaren al die taken bij naam:
"Ze moeten op dienstreis gaan naar de dorpen, catechese geven op school, sociale en godsdienstige werken verrichten via de scholen, zieken verzorgen in de polikliniek en ziekenhuis en ook in de dorpen en zij moeten proberen door de rubbertuin op eigen benen te staan."
Het was een hele drukte op de pastorie in Sedjiram. Niet alles liep zoals gewenst. Er was o.a. door de grote toeloop van catechumenen een geweldig tekort aan catechisten. Bovendien had een aantal doopleerlingen niet altijd een zuivere motivatie. Bij nader inzien was doopleerling worden voor velen een manier om zich afhankelijk te maken van de missie.
Het vertrek van de kapucijnen bracht heel wat veranderingen met zich mee en dat ervoeren vooral pater Ferry Hoogland en Lam vd Boorn. Zij hadden nog niet de ervaring van hun voorgangers, waardoor vele taken zwaar op hun schouders drukten. Gelukkig kregen ze op 7 september 1947 versterking in de persoon van pater Jan Maalsté. Door Jans ervaring van 11 jaar leraarschap Nederlands in Rotselaar en zijn idealistische instelling, was hij zeer welkom. Tussen al deze drukte in kwamen begin oktober 1947 van alle kanten de montfortanen naar Sedjiram voor enkele speciale vieringen. Op 7 oktober 1947 werd Montfort heilig verklaard door Paus Pius XII en op diezelfde dag deed tijdens een plechtige drieherenmis Br. Bruno zijn eeuwige geloften.
Het jaar 1947 sloot de kroniekschrijver van Sedjiram af met het volgen- de te schrijven.
"1947 bracht in februari de overname van de Administratie en het vertrek van Herman Josef. Na Pasen de overname van de statie van de Kapucijnen door de Montfortanen met een volksfeest. In augustus de opening van de Lagere School. In oktober grote retraite en twee dagen feest ter viering van de heiligverklaring van Montfort. Met dankbaarheid sluiten we dit jaar."
Parochie Sintang
Hoewel pas laat begonnen, werd Sintang de belangrijkste plaats in de binnenlanden van West-Borneo. Gelegen op de splitsing van de Kapuas-rivier en Melawi-rivier was Sintang een regeringscentrum waar een Assistent Resident zetelde. In Sintang was een groot ziekenhuis waar de zusters franciscanessen van Asten (SMFA) werkten. De bewoners van de stad Sintang waren bijna allen Maleiers, op enkele Chinezen na. De Dajaks woonden in de dorpen erom heen. Toch was er hoop voor de Katholieke Kerk vanwege de Chinezen en de Dajaks die naar de stad verhuisden. De Protestanten hadden al


































































































   59   60   61   62   63