Page 83 - geschiedenis
P. 83

Hoofdstuk 2 . Moeizaam begin v.h. diocees Sintang 1948-1958 69
december het bevrijdingsfeest gevierd moest worden. Nederland droeg op die dag het bestuur van Indonesië over aan de Indonesiërs. De militairen en de politie kregen het bevel te zorgen voor een goed verloop van het feest. In het dagboek staat op 27 december het volgende hierover te lezen:
"Merdeka! (Leve de Vrijheid!), feestdag v. overdracht v. bestuur. Om 8 uur verzameling op 't sportterrein. Meerdere sprekers die 't veel te lang maken zodat het dan pas afgelopen is tegen 1⁄2 11. Geen programma gekregen en wegens 't misbruik v/d tijd door iedere spreker, maar geen verzoek meer gericht om iets in 't midden te brengen. Mogelijk krijg ik de gelegenheid nog wel bij een of andere tafelspeech."
Daags erna kreeg pater Jan de kans om namens de katholieken zijn proficiat uit te spreken bij het diner aangeboden door Ali Djohan, de voorzitter van de Raad van het Koninkrijk Sintang. In het dagboek lezen we de speech van Jan:
"Als Nederlander wens ik jullie van harte proficiat! Van harte? Ik kan 't bewijzen. Wat deed ik tot nu toe in Indonesië, zoals iedere missionaris? Vraag 't aan de zieken die we opzochten: kleine rivieren met het gevaar schipbreuk te lijden. Vraag 't aan de schoolkinderen waarvan er honderden nu een baan hebben, en als helper het gebouw te schragen dat pas opgezet is: het Indonesisch vaderhuis, dat zich vandaag tooit in 't rood-wit van haar nieuwe banier. Vraag het aan de handwerkslieden die hun vak bij ons leerden en allen die we bijstonden naar ziel en lichaam. En waarom? Salaris? Waar zijn onze loonstaten. Voor mij, ik had in Holland een goed salaris, diploma's genoeg ... (opgenoemd). Ik verlaat dat alles en mijn oude moeder ... waarom? Omdat mijn hart al lang klopt één in tempo met een waarachtig Indonesiër die zijn vaderland en dus al zijn medeburgers liefheeft niet in woorden maar in de daad, zodat hij ze helpt zodat hij zich voor hun welzijn wil ten offer brengen door een dienstvaardig leven ...
Praktisch hebben wij missionarissen reeds lang vaarwel gezegd aan onze nationaliteit om hoger motief. En ik mag wel zeggen dat dit mijn wens is: Een aanvraag doen om 't Indonesisch staatsburgerschap te verkrijgen als dit nuttig zou zijn voor 't voortzetten van ons werk. Dan zal ik niet meer hoeven te zeggen: Gefeliciteerd jullie met de bevrijding - maar: Gefeliciteerd wij met de bevrijding. (Tot zover!) In 't Maleis gespeecht maakte het wel indruk en kreeg ik een goed applaus."
Nanga Pinoh groeide al snel uit tot een plaats met veel parochianen. Ook steeds meer dorpen rondom Pinoh voelden zich aangetrokken tot het katholicisme, waardoor behalve Pinoh ook de vele dorpen eromheen bezocht moesten worden. Om die reden werd Jan Linssen, na zijn vertrek begin 1953 naar Putussibau, vervangen door twee personen, te weten door pater Adriaan Schellart en pater Harry van Cuyk. Harry had Chinees gestudeerd aan de universiteit van Leiden en was daarom dé persoon om in Pinoh te werken waar het grootste gedeelte der katholieken bestond uit Chinezen. In 1955 werd


































































































   81   82   83   84   85