Page 90 - geschiedenis
P. 90

76 SMM in Indonesië 1939-2005
invloed onder de Dajaks. Ferry had geluk, hij ontmoette bij zijn aankomst meteen veel belangrijke personen uit het hele bovenstrooms gebied.
Putussibau en Bika lagen dicht bij elkaar en dat maakte het mogelijk dat de confraters van deze plaatsen elkaar vaak bezochten. Zo ging Jan Cloots, om er eens uit te zijn, op 1 april 1957 vanuit Putussibau voor enkele dagen naar Bika. Helaas beleefde hij weinig plezier aan deze tocht. Al op de tweede dag van zijn verblijf in Bika werd hij ziek en lag daar met 40.4o Celsius koorts. Toevallig legde op dat moment de boot van het boswezen bij de pastorie aan, die bereid was hem naar Putussibau te brengen. Het werd zijn laatste reis. Op 8 april 1957 stierf Jan aan malaria tropica en longontsteking.
Het was een pijnlijk verlies van een confrater die pas enkele jaren werkzaam was op Borneo. Dat Jan een begeesterd man was die met veel geestdrift werkte in de binnenlanden van Borneo kunnen we lezen in een artikel van zijn hand in Pro Nostris, oktober 1956 onder de titel "Snelverkeer in Borneo". Hij schreef het volgende:
"Ik heb de goede tijd nog meegemaakt dat nog enkele wegen berijdbaar waren in onze Prefectuur Sintang. Ik heb de afstand Bika-Nazareth naar Putussibau nog ‘n paar keer per fiets afgelegd. Dat deed bijna niemand meer, omdat de weg eigenlijk al te slecht was en omdat de enkele inlander, die voor de oorlog ‘n fiets had, deze in de oorlog van de hand had gedaan. Maar de statie Bika had nog een fiets en ik wilde het plezier hebben van nog eens ‘n fietstocht te maken.
We kunnen andere staties alleen nog bereiken over water. Naar de kampongs (dorpen) rondom de statie lopen we te voet. De prauw is nu ons gewoon vervoermiddel, hier in het binnenland van de Boven-Kapuas. Primitief, ja, maar het heeft zijn charme. Er zit romantiek in over het spiegelglad watervlak te glijden van Borneo's statige rivieren in een ranke prauw! Ik heb altijd liefhebberij gehad in roeien. Mijn vader z.g. kon voor mij geen prauw kopen, maar toen ik goede punten had op het einde van mijn septième, kocht hij ... een fiets voor het hele gezin. Mijn vader kon voor mij geen prauw kopen ..., maar de missie ... kan dat wel. "De missie is een groot apparaat", zegt pater Ferdinand Hoogland altijd.
Wie met een prauw weet te manoeuvreren kan zich altijd uit de brand redden, ook als alle andere vervoermiddelen komen uit te vallen. Dat heeft pater A. Bernard nog bewezen verleden jaar bij gelegenheid van de jaarlijkse retraite. Hij zou met een motorbootje mee kunnen naar Sintang; vandaar zou de 'Harapan', de boot van de missie, de retraitanten naar boven brengen, naar Sedjiram. Die vlieger ging echter niet op. Het bootje vertrok niet. Dat bericht kreeg pater Bernard pas woensdagmiddag. Donderdag of Vrijdag zou de Harapan vertrekken. Er was nog één mogelijkheid om de retraite mee te maken ... met de prauw in Sintang zien te komen, een afstand van anderhalve dag roeien. Je wil toch graag de retraite meemaken. Pater Bernard stapte dus in de prauw, alleen, met zijn bagage voor de retraite. Het gaat stroomafwaarts en hij


































































































   88   89   90   91   92